Geschiedenis

Être avec des gens qu'on aime, cela suffit.

Het is opmerkelijk hoe de geschiedenis van Aquitanië – “Het land van het water” – de geschiedenis van Frankrijk heeft gevolgd, of zelfs is voorgegaan...

Stacks Image 138
Tot de 3de eeuw voor Christus waren het de Galliërs en de Kelten die zich mengden met de plaatselijke bevolking en Bordeaux en Perigueux hebben opgericht. In 56 voor Christus werden ze veroverd door de Romeinen wat meteen de beschaving met zich meebracht. Wegen werden aangelegd, stadsplattegronden getraceerd en villa’s gebouwd. De eerste wijnstokken werden geplant en de provincie kreeg de bijnaam “Het kleine Rome”.

In de 4de eeuw vierde de beroemde dichter Ausone (309-394) – landeigenaar in Bordeaux – de regio als zijn “Thuisland bekend om Bacchus (Romeinse god van de wijn), de rivieren en de grote mannen.”
 
Na de val van Rome (476) zag Aquitanië een opkomst van de katholieke kerk waarbij de lokale bevolking massaal deelnam aan de opbouw van paleizen voor de bisschoppen, kloosters en abdijen. Deze ontwikkeling ging verder met de aanleg van verschillende pelgrimroutes richting Santiago de Compostella in Spanje.

In de 10de en 11de eeuw werd het gebied opnieuw verdeeld, deze keer tussen de hertogdommen van Aquitanië en Gascogne, alvorens te worden herenigd in één grote staat als bruidsschat voor Eleanor, hertogin van Aquitanië.


Stacks Image 153
De 100 jarige oorlog waarbij de helft van de bevolking van Aquitanië vocht aan de zijde van de Engelsen (Plantagenet), werd gewonnen door de Fransen (Valois) op 17 juli 1453. Dat waren moeilijke tijden voor de inwoners van Aquitanië: legers lieten een spoor van vernietiging, epidemie en hongersnood achter hen. Veel van de kastelen in de regio dateren uit deze stormachtige tijd: Beynac in de Perigord (66km) en Bonaguil in de Lot-et-Garonne (35km), om er maar een paar te noemen.  Maar de oorlog werd niet continu gevoerd en de periode werd ook gekenmerkt door een zekere vorm van welvaart en een groeiende bevolking in de versterkte nieuwe steden, bastides genoemd. Het was ook een tijd van groeiende handel en de eerste successen van Bordeaux wijnen. In 1308 werden niet minder dan 100.000 vaten (of 85 miljoen liter) wijn naar Engeland geëxporteerd!
 
De handelaren van Bordeaux behoorden tot de regio’s meest welvarende bewoners in de 18de eeuw, aangezien de havenstad Bordeaux haar hoogtepunt bereikte en zich voorgoed vestigde als de belangrijkste stad in Aquitanië. De prachtige architectuur uit de periode getuigt van een gouden tijdperk. De handelaren importeerden exotische goederen (koffie, chocolade en katoen) en exporteerden producten naar Amerika en Rusland. Er waren zelfs aanhangers van hun landgenoot Montesquieu (1689-1755) die weigerden deel te nemen aan de beruchte slavenhandel. Dit was een periode van nieuwe ideeën die aanleiding gaven tot de Franse Revolutie, waarna de provincie werd opgeheven en opgedeeld in vijf departementen: Gironde, Dordogne, Lot-et-Garonne, Lot en Aveyron.
 
De dynamische economie van Aquitanië werd zwaar getroffen in de 19de eeuw. In de eerste plaats door de blokkades en heffingen tijdens de Napoleontische oorlogen, dan door de groeiende Engelse maritieme overheersing en tot slot omdat de invloed van de industriële revolutie op de regio beperkt bleef. De situatie verbeterde in de 20ste eeuw met een expansieve groei van de landbouw, wijnbouw, voedingsindustrie en het toerisme.